Polish English Persian Russian Spanish Turkish

Facebook - polub nas!

Znajdź skrytkę!

Polecamy

Filmy

Raczki Elbląskie

W ramach zwalczania jesiennej depresji wybraliśmy się do miejsca gdzie depresja w Polsce jest największa - Raczek Elbląskich, przy okazji odwiedzając pobliskie jezioro Drużno i tamtejszy rezerwat przyrody.


JESIENNA DEPRESJA - LISTOPAD 2013

Raczki Elbląskie – to wieś położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, na Żuławach Elbląskich w pobliżu jeziora Drużno. Według danych Instytutu Geodezji i Kartografii na terenie Raczek Elbląskich znajduje się najniżej położony punkt Polski – depresja 1,8 m p.p.m. Istnieją jednak - na razie nieoficjalne - dane wskazujące, że w znajdującej się również na Żuławach wsi Marzęcino jest punkt położony jeszcze niżej, nawet 2,0 m p.p.m. Ale pojawiły się i kolejne miejsca - ciekawostką jest spór jaki miał miejsce na początku XXI w. o to, gdzie znajduje się najniższy punkt w Polsce. Wójt gminy Gronowo Elbląskie zakwestionował oznaczenie największej depresji w Raczkach Elbląskich. Jego oficjalne stanowisko brzmiało: najniżej położony punkt w Polsce znajduje się na terenie gminy Gronowo Elbląskie, we wsi Wikrowo - kilka kilometrów od Raczek Elbląskich. Spór o to, gdzie jest większa depresja, trwał dwa lata. Na wniosek wójta Gronowa Elbląskiego przeprowadzono pomiary geodezyjne. Wynikało z nich, że w Wikrowie jest niżej niż w Raczkach - około 2 m poniżej poziomu morza. Depresja w Wikrowie została jednak zakwestionowana przez niektórych geologów. Stwierdzili oni, że jest ona wytworem ludzkiej działalności. Przed II wojną światową Niemcy wykopywali w Wikrowie torf, dlatego teren ten tak się obniżył. I tak możemy zadać pytanie, czy jeżeli wykopiemy w ziemi wielką dziurę, a następnie jej nie zasypiemy, to może powstać kolejna, jeszcze większa depresja...?

Panorama jeziora Drużno
Jezioro Drużno - panorama z wieży widokowej - fot. Martyna

Jezioro Drużno jest rezerwatem przyrody - ze względu na unikalność fauny i flory włączonym do obszarów objętych konwencją z Ramsar, jako światowe dziedzictwo przyrodnicze, od 2004 r. wpisanym do europejskiej sieci Obszarów Specjalnej Ochrony w programie NATURA 2000. Występuje w nim 210 gatunków ptaków w tym 110 gatunków ptaków lęgowych. To też obszar Krajobrazu Chronionego. Przed wiekami Drużno było częścią zatoki morskiej, leżącą na wysokości 0,3 m n.p.m. Z czasem przybrała formę jeziora o wydłużonym kształcie leżącego na osi północ-południe. Jego maksymalna długość wynosi ok. 9 km a szerokość ok. 2 km. W 1/3 długości, na wysokości ujścia rzeki Elszki, jest przewężenie dzielące Drużno na dwa rozległe akweny. Jego specyfika polega na tym, że zmienia swój poziom. Nawet o cały metr. Powodują to wiatry wiejące jesienią i zimą oraz letnie, intensywne parowanie i przesiąkanie wody na tereny depresyjne. Drużno leży w dorzeczu rzeki Elbląg, która płynie raz w jedną, raz w drugą stronę wyprowadzając wody z jeziora lub zasilając je wodami z Zalewu Wiślanego. Do jeziora wpływają też inne żuławskie rzeki: Tyna, Balewka, Dzierzgonka i górska na prawie całej swej długości Wąska. Powierzchnia jeziora ma 1427, 55 ha. Średnia głębokości 1,2 m, maksymalna głębokość 3 m. My wybraliśmy się na wieżę widokową nad jeziorem Drużno w miejscu gdzie rzeka Dzierzgonka wpada do jeziora. Wieża posiada platformy widokowe na wysokości 5 i 10m, świetne do obserwacji ptaków, toru wodnego Kanału Elbląskiego i krawędzi Wysoczyzny Elbląskiej. W okolicy można zaobserwować liczne ślady żerowania bobrów w postaci ściętych gałęzi, a nawet dość grubych pni (zdarzały się także "nadgryzione" drzewa). Natrafiliśmy również na liczne wyrwy i jamy - wejścia do wielu podziemnych bobrowych tuneli.